Wat vliegt de tijd toch snel. Oud & Nieuw kwam snel – te snel bedenk ik mij dan. Aangezien wij de Kerstdagen niet in Epe konden vieren, vieren wij O&N zeker weten in Epe. ‘Eche wel’ zoals Sophie altijd zegt.

Donderdag moesten we allebei werken en de kinderen had ik (met ‘plukkertjes’ en al) woensdagavond al naar mijn schoonouders gebracht. Michel was op tijd thuis en na samen gegeten te hebben zijn wij naar Vemde gereden. Zonder kids – wel raar, maar nog steeds beter voor papa (i.v.m. zijn weerstand en de nog vele waterpokjes van beiden. Thuis in Vemde een heerlijk bakje koffie, een oliebol en een appelflap voor papa. Gerben en Laura waren er al en hadden meegegeten. Naar wat ik heb gehoord ook een aardappelpuree gevecht gehad. He … jammer … gemist.

Rond half tien zijn wij in de auto gestapt – op naar ome Hans en tante Joke. De rest van de familie was er al. Even zoenen met iedereen en na het inschenken van de borrel kwamen de praatjes (ook bij mij). En Oud & Nieuw kwam dichterbij en toen was het zover. Juichen en huilen. Allemaal een zoen en heel veel tranen bij mij, papa, mama, Dietske… Ik hield papa vast en uiteindelijk stonden wij met het hele gezin bij elkaar. De 1 een traan, de ander niet en bij elkaar. Hopelijk is het niet zo en is ons langer gegund met elkaar, maar het besef dat dit het laatste gezamenlijke O&N kan zijn doet mij pijn. Ik wilde wel blijven huilen. En toch ga je weer verder. Naar het vuurwerk kijken. Een borrel drinken. En weer wat lachen.

Tante Joke had zich uitgesloofd. Verse sinaasappelsap voor papa, paling en eigen gemaakte kroketten. En ze waren ook echt heerlijk!

Michel en ik hadden nog niet besloten wat wij gingen doen: de kinderen ophalen of bij opa Leo en oma Joke laten…uiteindelijk was de keuze makkelijk. Rond half elf werden wij vrijdag wakker en na een ontbijt op bed naar Epe getogen om de kids weer op te pikken. Dat voelt dan ook weer heerlijk – twee van die lijfjes lekker knuffelen. Heerlijk.

Vandaag zijn papa, mama en Dietske naar Amersfoort gereden en de goede kant op…in Epe lag namelijk een dikke 10 centimeter sneeuw, terwijl in Amersfoort slechts een mooi wit laagje lag. We hebben gezellig een paar bakjes koffie gedronken (papa hot chocolate) en Sophie heeft weer menigeen om haar vele vingers gewonden . Na een lekkere lunch heeft oma Jayden de fles gegeven. Toen ook opa en tante Dietske hun Jayden-gehalte op peil was zijn ze weer naar Epe gereden.

Wat heerlijk was het. Papa had wat energie en dat voelt voor jezelf dan ook lichter. Alsof je iets minder last te dragen hebt met elkaar. We hebben in ieder geval weer genoten!

Maaike