Dinsdag 15 juni 2010

Vandaag stond onze afspraak gepland bij dokter Baas in Amsterdam. We zijn op tijd vertrokken en wie mij kent, weet dat we dan echt op tijd vertrekken….één uur voor het tijdstip van de afspraak zaten we aan de koffie in het restaurant van het ziekenhuis, krantje erbij en zo tikten de minuten weg totdat we ons moesten melden.

Wat me opvalt aan een gemaakte afspraak in het Antoni van Leeuwenhoek ziekenhuis is dat deze altijd volgens afspraak is, waarschijnlijk zijn ze daar gewend om tijd te nemen voor hun patiënten zodat een afspraak niet “uitloopt”, het gekke is dat dit opvalt, terwijl het normaal zou moeten zijn….

Bij binnenkomst vroeg dokter Baas aan Jan of hij alle informatie m.b.t. eventuele behandelingen doorgelezen had, toen Jan zei dat hij deze informatie niet doorgelezen had, omdat ie daar geen zin in had, keek dokter Baas hier niet vreemd van op (ik heb alles wel doorgelezen om Jan toch stof tot nadenken te geven).

Jan was duidelijk naar de arts, hij gaat (voorlopig) voor de kwaliteit van leven en niet voor behandelingen die hem dan waarschijnlijk parten gaan spelen gedurende de zomer, want aan elke behandeling kleven nadelen qua bijwerkingen. Er is ook geen scan gemaakt, met ons drieën waren we dezelfde mening toegedaan “wat heb je eraan om te weten dat de tumor groeit, terwijl je de keuze hebt gemaakt om niet te gaan voor ziekmakende behandelingen”. Dokter Baas respecteert de keuze van Jan, is het bovendien ook eens met hem hierin.

Nee, we gaan voor de zomer, misschien nog samen op vakantie, samen genieten van onze (klein-)kinderen.

Mocht Jan toch klachten krijgen, kan hij terugvallen op dokter Baas, sowieso staat er een afspraak gepland over 3 maanden, volgende week volgt nog een bezoek aan onze longarts dokter Rooijmans in Apeldoorn.

Wat betreft de pijn in Jan zijn rug; hierover zijn de meningen verdeeld…..dokter Jan denkt dat deze pijn nog veroorzaakt wordt door de longoperatie van vorig jaar, dokter Baas is van mening dat de pijn veroorzaakt wordt door de ziekte van Jan en door het littekenweefsel wat aan de tumor “trekt”. Het bijzondere is dat dokter Baas wel met Jan meegaat in zijn denken, hij neemt hem dus serieus!

Gelukkig voelt Jan zich iets beter na 2 vervelende weken, een bacterie was de boosdoener en hopelijk heeft de antibiotica zijn werk gedaan. Sowieso was dokter Baas tevreden met de gewijzigde medicatie tegen de pijn, in ieder geval is dit beter voor zijn nieren.

Wat de dag dan weer een bijzonder tintje gaf, is dat we een bezoekje hebben gebracht aan Maaike, dat wil zeggen waar Maaike werkt. We waren zo dicht in de buurt bij TNT Express op Schiphol-Rijk, dat moest gewoon even. Heerlijk om te zien dat jouw kind een leuke baan heeft met zoveel mensen om haar heen. Natuurlijk was ik hartstikke nieuwsgierig wat er op een dag binnen TNT Express gebeurt, nou, ik ben een stukje wijzer geworden!

Al met al een intensieve dag, beschreven in ongeveer 20 zinnen, het lijkt zo eenvoudig, maar is het niet.

We sluiten deze dag af, we gaan proberen onze gedachten op nul te zetten. Bij Jan zal dit waarschijnlijk iets beter lukken dan bij mij…..Jan kijkt vanavond immers weer “groene televisie”, zijn favoriete kleur op de tv!

Liefs,

Jelske