Vrijdag 9 juli 2010

Een medische term voor de behandeling waarvoor Jan heeft gekozen vandaag. Wat een intensieve dag, opnieuw keuzes maken en eigenlijk zijn die er niet.

Op dit moment is het alleen maar ellende voor Jan, of pijn als de medicatie niet voldoende is, of ziek als we weer een nieuwe morfinepleister hebben geplakt en dan heb ik het nog niet eens over de bijwerkingen. Dit is niet vol te houden, bovendien past dit ook niet bij Jan.

Gelukkig stond vandaag onze afspraak gepland bij dokter Buijs van de afdeling pijnbestrijding in het Gelre Ziekenhuis, we zijn met gemengde gevoelens daar naar toe gegaan; je hebt zoveel vragen en aan de andere kant denk je “ik laat het wel op me afkomen” want nadenken is en wordt zo moeilijk en zwaar….

Maar wat troffen we een lieve, rustige en bezorgde arts, volledig op de hoogte van de pijnklachten die mesothelioom met zich meebrengen en zich voor 100% inzet voor zijn patient, daar alleen kan ik al stil van worden, want ik gun Jan zo het beste van het beste.

Wat houdt deze behandeling in; bij chordotomie wordt de pijnbaan in het ruggenmerg onder röntgendoorlichting opgezocht met een speciale naald. Daarna wordt met een klein stroompje de positie van het naaldpuntje gecontroleerd. Vervolgs wordt na verdere verdoving de pijnbaan onderbroken door middel van warmte met behulp van radiofrequentie stroom. De behandeling vindt in de nek plaats, vlak onder het oor en gebeurt aan de tegenover liggende lichaamshelft waar de pijn zich bevindt. De reden hiervoor is dat de pijnbaan gekruist verloopt. Het gevoel voor warmte en koude verloopt via dezelfde baan. dit gevoel voor warmte en koude verdwijnt na de behandeling aan de lichaamshelft waar oorspronkelijk de pijn zat. Deze behandeling wordt alleen toegepast bij patiënten met kanker die een beperkte levensverwachting hebben.

Er zijn risico’s als deze behandeling wordt toegepast, dat weten we, maar toch kiest Jan (en ik) hiervoor, want de afgelopen weken waren dramatisch slecht voor hem. Bovendien eet hij nauwelijks meer sinds hij morfinepleisters plakt en morfinetabletten slikt. Op dit moment plakt hij om de twee dagen een morfinepleister van 50 microgram, slikt daarnaast nog 6 morfinetabletjes en 8 paracetamol per dag en nog komt de pijn er doorheen.

Er blijkt een wachtlijst te zijn voor deze behandeling, maar gezien de ernst van de situatie krijgt Jan hopelijk volgende week of uiterlijk de week daarna de oproep voor deze behandeling, we kunnen ook niet wachten, daarvoor zijn de klachten te ernstig.

En als je dan thuiskomt ben je moe, de draad kwijt en zou je het liefst gaan slapen, maar zo werkt het niet, alles draait maar door en door. Maar dan komt er toch nog een verrassing; we hebben laat gegeten en net toen ik wilde beginnen aan de afwas enz. kregen we bezoek van Nanda en Frits (met kleine hummel Leon). Nanda is een collega van onze dochter Dietske en wat dacht je dat ze kwamen brengen…….haar elektrische fiets! Nanda zelf heeft heel veel last van haar spieren, daarom heeft ze een elektrische fiets, maar ze vindt dat Jan deze fiets nu meer nodig heeft dan zij! Wat zijn er toch ontzettend veel lieve mensen in deze wereld!

En nu ga ik afsluiten, ik ben helemaal leeg, mijn hart draait teveel om als ik Jan zie en als ik aan Jan denk. Mijn grote sterke Jan, die lichamelijk alleen maar inlevert, maar aan de andere kant zo ontzettend sterk blijft. Ik ben en blijf hartstikke trots op die kerel van mij!

Liefs,
Jelske