Morgen is het weer zover. Onze family dag. We vertrekken weer in alle vroegte (niet al te vroeg zo op de zondag hoor) naar Epe. Sophie en Jayden mee en dan kunnen we weer bijpraten. Fijn, want donderdagavond was voor mij de laatste avond dat ik papa heb gezien. Het is dan altijd weer fijn om papa, mama en Dietske even een knuffel te geven en gewoon bij elkaar te zijn.

Afgelopen vrijdag heeft Michel nog naar huize Vemde gebeld, want hij had wat moois te vertellen aan opa Jan en oma Jelske…. onze Jayden loopt! Hij zet een aantal stappen achter elkaar, kijkt je lachend aan en zet er nog een paar! Trots als we zijn moest dit natuurlijk gelijk gemeld worden. Sowieso een bijzondere week deze week, want Sophie begint toch echt de juiste verschijnselen te vertonen in zindelijkheid. M.u.v. de slaapjes en een gestolen moment links/rechts is Sophie luiervrij (WAT EEN HEERLIJKHEID). Knappe meid hoor.

Sophie heeft toch wel een aantal sterralures; zij wil graag in een kasteel wonen en ze vertelde mij donderdag onderweg naar huis dat zij ook borsten wil… Ja ja, drie jaar en het begint al. Ik reageerde met iets van ‘O, dus je wilt ook borstjes…’ Sophie: ‘Ja, heeeeeele grote (met weidse gebaren van haar armen).’ Volgens Sophie had ze nu kleine borstjes en mama grote en zij wilde dan ook heeeeeele grote borstjes. En prinsessenborstjes. Ik heb de hele weg terug een dikke lach op mijn gezicht gehad.

En opa en oma, wisten jullie dat waneer de televisie uitstaat en Sophie bijna naar bed moet, zij toch heel lief kan zijn en dan zegt ‘Jij moet de televisie aan voor jou!’ Nou, nee hoor.

Even wat verhaaltjes van de kids. Morgen nieuwe verhalen. Ik heb papa net nog even aan de telefoon gehad, maar hij is nog steeds niet lekker en heeft pijn. Ook had hij weer overgegeven; maar gelukkig bleef het beschuitje wel binnen. Ondanks de fysieke afstand wil je echt alles doen om de pijn weg te nemen, om iets meer een lach te horen in de stem van papa. Ik wil papa nog niet kwijt, nooit niet. Toch lijkt er soms een stuk besef te groeien, dat wil ik niet en dus denk ik niet. Maar de tranen liggen nog maar net onder de oppervlakte en komen snel. Papa, knap snel op!

Maaike