Een jaar voorbij
Jan 16th, 2012 | By Maaike Thoben-Dijkgraaf | Category: Featured, Van dag tot dag in EpeVandaag is het voor ons exact een jaar geleden dat papa overleed. Vandaag een maandag, vorig jaar was het zondag.
Wat een toeval was het dat we allemaal bij elkaar waren die dag. Wat bleek…de laatste dag. Wat missen we papa enorm. En wat moet mama papa wel niet missen, zo enorm. Het voelt nog als gisteren. Mama vertelde van het weekend dat zij nog bijna elke minuut weet, wat gebeurde er toen, en daarna was dat… We vergeten het niet.
Ik scrolde van het weekend zelf door allerlei foto’s en toen kwam ik nog de foto’s tegen van ons laatste samenzijn.
Papa, we houden van jou. En we missen jou enorm!
Maaike







January 16th, 2012 at 14:30
Lieve Jelske,
Is het toeval …?
Een stralende dag vandaag terwijl het toch de sterfdag is van Jan.
Een dag vol verdriet geeft een glimp van de zon.
Ik hoop dat het een belofte mag zijn voor de toekomst … dat licht toch weer doorbreekt, ondanks alle tranen.
Misschien is deze dag een zonnegroet van Jan …
Een lieve groet voor jou en jullie allemaal,
Jitse
January 16th, 2012 at 17:59
Lieve mensen,
Vandaag bij het aanbreken van de morgen, en gelukkig nog samen bij het ontwaken, waren onze beide eerste gedachte bij Jan en bij jullie . Morgen een jaar geleden – het gevoel lijkt gisteren pas.
Wat is in een normale mensen leven in een jaar veel gebeurt. Maar bij een geliefde die je zo intens mist, stil blijven staan. De wereld staat nog steeds stil. En de dag van 17 januari, zal dat nog eens onderstrepen.
We denken aan jullie…, en bedankt dat wij mee mogen kijken in jullie fotoalbum.
Een warme groet,
February 15th, 2012 at 02:32
Lieve Familie Dijkgraaf,
IK wilde heel graag een stukje schrijven over Jan voor jullie maar…onze allerliefste maatje Pino overleed plotsklaps op 17 januari….Pino was onze Britse korthaar en ons maatje door dik en dun, waar wij waren was Pino!!
Natuurlijk niet te vergelijken met wat Jan voor jullie was, al voelt het voor ons precies hetzelfde…Pff, tranen en tranen en nog meer tranen, hele emmers vol!
Wij hebben Pino dezelfde dag naar het crematorium gebracht en de volgende morgen weer opgehaald, in een wel heel bijzonder urntje, dat gaf wat rust maar het verdriet en de tranen zijn er nog elke dag! Wel uit het ooh, maar nooit uit ons hart, en zo voelen wij dat ook met Jan…
Daarom nu pas een berichtje, maar wij hebben er zeker bij stilgestaan toen de 16 de aanbrak….en een kaarsje gebrand en gedacht aan Jan en jullie allemaal,
Heel veel sterkte en liefs van ons xxx